Ինտերնետով գնումները Հայաստանում. գնորդների անվտանգությունը գնորդների ձեռքում է


Ինտերնետով գնումներ կատարելը վիճահարույց բան է: Մի կողմից, դուք կարող եք արագ, առանց տեղից շարժվելու, ծանոթանալ տեսականու հետ եւ ընտրել անհրաժեշտ ապրանքը, իսկ մյուս կողմից, ինչպես էլ նայես, դա «պարկի մեջ կատու» գնելու նման է: Եվ ոչ միայն այն պատճառով, որ հագուստ կամ կոշիկ գնելիս չես կարող գուշակել չափսը կամ լուսանկարում քո նախընտրած ապրանքներն ավելի լավ տեսք ունեն, քան իրականում: Հաճախ առցանց խանութները, նպատակ ունենալով «միանգամյա» հաճախորդ ձեռք բերել, չեն բարեհաճում կոմերցիոն պարկեշտություն դրսեւորել:

Քանի որ համավարակի հետ կապված առցանց գնումների խնդիրն էլ ավելի կարեւոր նշանակություն է ձեռք բերել, NEWS.am-ի թղթակիցը փորձել է հասկանալ խնդիրը եւ դիմել է Սպառողների ասոցիացիայի նախագահ Արմեն Պողոսյանին:

«Բազմաթիվ բողոքներ կան, որ արտադրանքը որակապես այն չէ, ինչ խոստացվել է: Սակայնշատ դեպքերում սպառողները չեն կարող դա ապացուցել. որպես կանոն, տեղական կազմակերպությունները հայտարարում են, որ տեղյակ են, որ վաճառում են այն, ինչ ստացել են գլխամասային գրասենյակից, իսկ գլխավոր գրասենյակից հնարավոր չէ նորմալ խորհրդատվություն ստանալ: Այսինքն, միշտ չէ, որ հնարավոր է փաստաթղթերով ապացուցել ապրանքների որակը, սերտիֆիկացումը»,- նշեց Արմեն Պողոսյանը:

Օրինակ, մարդը էլեկտրական սարք է գնել, եւ պարզվել է, որ ապրանքը բավարար հզորություն չունի: «Եթե խոսքն էլեկտրական սարքերի մասին է, բոլորը պետք է անձնագիր, ցուցումներ ունենան: Բայց դրանք միշտ չէ, որ կան, եւ խնդիրը միշտ չէ, որ նորմալ է լուծվում»,- շարունակեց Սպառողների ասոցիացիայի նախագահը:

Պատասխանելով հարցին, թե ինչպես է այս դեպքում իրականացվում վերահսկողությունը ոլորտի նկատմամբ (ոչ պարենային ապրանքների վաճառք - խմբ.), Արմեն Պողոսյանը նշեց, որ պետական ​​մարմինների վերահսկողությունը չափազանց թույլ է: Հանձնաժողովներն ու ստուգումները պարտավոր են վերահսկել ապրանքների որակն եւ անվտանգությունը: Այսինքն, եթե մարդը դժգոհում է սննդամթերքից կամ ինչ-որ այլ բանից, սովորաբար արձագանք չի լինում: Եթե ​​անձը գնել է անորակ ապրանք, որը չի համապատասխանում անձնագրին կամ ցուցումներին, ապա այն պետք է առնվազն գնահատի ապրանքը, օրինակ` այն կարող է անօրինական լինել, մաքսանենգ ճանապարհով ներմուծված լինել, կարող է լինել անորակ կամ նույնիսկ առողջության համար վտանգավոր:

«Միշտ ասում են` դիմեք դատարան: Ես կտրականապես դեմ եմ նման մոտեցմանը, որպեսզի յուրաքանչյուր ոք իր մի թթվասերով կամ հատակի փայտով դիմի դատարան: Կյանքը կվերածվի մղձավանջի: Այս խնդիրները պետք է լուծվեն դատական ​​կարգով: Կենցաղային տեխնիկայի պատճառով մարդուն դատարան ուղարկելը նշանակում է նրա կյանքը վերածել մղձավանջի»,- կարծում է Արմեն Պողոսյանը: Այդ դեպքում ի՞նչ պետք է անի սպառողը: «Ես կարող եմ խորհուրդ տալ: Սննդամթերք գնելիս անպայման ստուգեք արտադրության ամսաթիվը եւ պիտանելիության ժամկետը: Ավելի լուրջ իրերի, օրինակ, խոշոր կենցաղային տեխնիկայի գնումը պայմանագրային հարաբերություններ է  ենթադրում: Պայմանագրում վաճառողը պետք է նշի գնման պայմանները եւ որակի երաշխիքները: Ընդհանուր առմամբ, սպառողների անվտանգությունը հենց իրենց` սպառողների ձեռքում է: Դասականը վաղուց է դա ասել. խորտակվողի փրկությունը խորտակվողի ձեռքերում է»,- եզրափակեց Արմեն Պողոսյանը:

Որոշելով գործնականում ծանոթանալ շուկայի նրբություններին` գործակալության թղթակիցը զրուցեց տեքստիլի եւ կենցաղային իրերի վաճառքի մասնագիտացած տեղական առցանց խանութների հետ (ես չհամարձակվեցի պարենային ապրանքներ գնել) եւ փորձեց «փորձնական գնում» կատարել: Փորձը ցույց տվեց, որ առցանց խանութների ճնշող մեծամասնությունը («ստուգմանը» մասնակցել է վեց առցանց խանութ) արձագանքում է արագ եւ բարյացակամորեն, պատվերների կատարումը եւ ապրանքների որակն առանձնակի բողոքներ չեն առաջացրել: Բացառություն էր այն կազմակերպությունը, որը փորձարկման պահին կոչվում էր «Անկողնային պարագաներ», այնուհետեւ երկու անգամ փոխեց իր անվանումը եւ հեռախոսահամարը: Նշանակելով պատվերի առաքման օրը եւ ժամը` bedder.am-ի վերափոխված ընկերությունը պատվերը պարզապես չկատարեց: Իսկ փորձերին` պարզել, թե ինչու պատվերը չի կատարվել, ընկերությունում արձագանքեցին հատուկ կոպտությամբ: